mozoonamak-logo

مجله اینترنتی هفتگی موضوع‌نامک (پیوست درگاه اینترنتی فصلنامه تخصصی موضوع‌شناسی فقهی)

شماره بیست‌و‌سوم/ شنبه ۲۳ اردیبهشت ۱۳۹۶

sapphire_globe_by_boxtail-d8wlulp

اسلام، با دانش درآمیخته است، تمامی آموزه‌ها و باید و نبایدهای آن.

حکم و آموزه‌ای را در این آیین آسمانی، نمی‌توان سراغ کرد که در تاریکی بی‌دانشی به حقیقت بپیوندد، سینه‌ای را جلا دهد، ذهنی را بشکوفاند، راهی را بگشاید و رکنی از ارکان نیک‌روزگاری را برافرازد.

اسلام، در آغازین گام‌ها، بیغوله‌ها و تاریک‌خانه‌های بی‌دانشی را درهم فروریخت و گروندگان به آیین ناب و فرودآمدگان به آبشخور زلال توحید را، رو به روشنایی دانش فراخیزاند و با روشَنان خود، که پیاپی در آسمان تاریک و بی‌روشنایی آنان فرا می‌تاباند، راه را بر آنان به سوی سپیده‌دمان دانش می‌گشود و با این گشایش، انگیزانندگی و حرکت‌آفرینی و جَلادَهندگی به دیدگان و بُرّاسازی نگاه‌ها، افق‌نمایی‌های پیاپی و نمایاندن روشنایی‌هایی که فردا و فرداها، زوایای زندگی را در برمی‌گیرد، راه را برای باریابی به آستان وحی هموار می‌ساخت.

فهم، درک و اندریافت وَحی، با روی‌گردانی از تاریکی و روی‌آوری به روشنایی و حرکت به‌سوی برآیش‌گاه خورشیدِ دانش، بهرهٔ انسان وَحی‌باور می‌شود.

وَحی‌باوری، یعنی شتاب‌گیری به‌سوی دانش و تلاش برای فتح میدان‌های جدید و رویارویی با هر بازدارنده‌ای که انسان باورمند را از دستیابی به دانش‌های ره‌گشا، ژرفابخش به باور وَحیانی، جامعه‌افرازی و عزت‌آفرینی باز دارد.

وَحی‌باوری با هرگونه سستی از دانش‌اندوزی، لَختی در به‌کارگیری دانش‌های گره‌گشا و سودمند، و پناه‌جستن به دانش‌های ناسودمند و زایندهٔ اندیشهٔ واپس‌گرا و سوق‌دهنده به گذشتهٔ ناسودمند، رهزن و بازدارنده از درنوردیدن راه‌های رشد و کمال، ناسازگار است.

متن سخن هفته

Untitled-1

تلاش می‌ورزیم، از کلبه‌ای که ساخته‌ایم، دریچه‌ای به‌سوی نسیم فکرهای نوگرا و مُشک‌بیز، بگشاییم

و آن‌چه را می‌انگاریم در خُنکای هرچه فزون‌تر نقش دارد، از این روزن، به بیرون بوزانیم.