mozoonamak-logo

مجله اینترنتی موضوع‌نامک (پیوست درگاه اینترنتی فصلنامه تخصصی موضوع‌شناسی فقهی)

شماره بیست‌و‌نه

duotone_2_by_nestalgica-d32x12p

جامعهٔ بَرین ارادی، در پرتو اراده‌های استوار، ساخته می‌شود.

انسان‌های بااراده، ارادهٔ سالم، رشدیافته، در امان‌مانده از گزندها، شفّاف و صیقل‌خورده، جهت‌دار و هدف‌مند، شکوفان‌گردیده و بالیده در سرابوستان خرد، توانایی برافراشتن پایه‌ها و ارکان جامعهٔ برین ارادی، سالم و روبه‌رشد را دارند.

همانان که گزینش‌گرانه، در پرتو خردِ والا، راه را برگزیده و از کژراهه‌روی‌ها پرهیخته و همدلانه، در کانون ایمانی روشن، به هم‌پیوسته‌اند، پیوستی ارادی و آسمانی، با این آهنگ که غبار از دل برگیرند، دل‌های رخشان و بی‌غبار را به هم پیوند بزنند، با دل‌های به‌هم گره‌خورده، گره‌ها را بگشایند، بازدارنده‌های راه کمال را بردارند و هماوا و همانگ، گام در راه هموار، پالوده از آلودگی‌ها و دَنس‌ها بگذارند، تا به چشمهٔ جوشان حیات دست‌ یابند.

این آهنگ ایمانی، سرچشمه‌گرفته از نَفْس‌های پاک و ضمیرهای روشن و هماهنگ با خرد، و سرشتاری است و مایه‌گرفته از گروه‌زی بودن انسان.

انسان از بُن جان و سویدای دل، علاقه دارد، هماهنگ با آهنگ جمع باشد و با زخمهٔ جمع بر تارهای وجود خود، آهنگ راه کند و با آن موسیقایی که از نای جان‌اش می‌شنود، چرخ‌های زندگی را سازوار با نیازهای زندگی خود و جمع، به حرکت در بیاورد.

او، به‌گونه سرشتاری و در پرتو چراغ‌ خِرَد دریافته که قطره است از آسمان به زمین فروچکیده و راهی فراروی برای بازگشت به اصل خویش، دریا، ندارد، جز با پیوستن به جویبار و در آمیختن با دیگر قطره‌ها، از این روی، به تلاش برمی‌خیزد که قطره نماند، تا از گزندها در امان ماند و راه رشد و کمال خود را در پیش بگیرد.

انسان، ‌در این هنگامهٔ سخت که مرگ و حیات را فرادید خود دارد، در جست‌وجوی راهی است که از مرگ و نابودی برهد و به حیات خود ادامه بدهد و آن‌به‌آن رو به شکوفایی و رشد، در حرکت باشد و بروز و جلوه‌گرسازی توانایی‌ها در میدان‌ها و گستره‌های گوناگون زندگی.

متن سخن نخست

Untitled-1
Untitled

تلاش می‌ورزیم، از کلبه‌ای که ساخته‌ایم، دریچه‌ای به‌سوی نسیم فکرهای نوگرا و مُشک‌بیز، بگشاییم

و آن‌چه را می‌انگاریم در خُنکای هرچه فزون‌تر نقش دارد، از این روزن، به بیرون بوزانیم.